ในหลายโรงเรียนชนบทห่างไกล ไข่ไก่หนึ่งฟองมีความหมายมากกว่ามื้ออาหาร เพราะมันคือจุดเริ่มต้นของการเรียนรู้ การบริหารจัดการ และโอกาสในการเติบโตของเด็กๆ ผ่าน “โครงการซีพีเลี้ยงไก่ไข่เพื่ออาหารกลางวันนักเรียน” ที่ดำเนินมาอย่างต่อเนื่องยาวนานกว่า 3 ทศวรรษ

จากวันที่เด็กนักเรียนบริโภคไข่เฉลี่ยเพียง 156 ฟองต่อคนต่อปี วันนี้ตัวเลขเพิ่มขึ้นเป็น 276 ฟองต่อคนต่อปี หรือเพิ่มขึ้นถึง 77% สะท้อนให้เห็นว่าโภชนาการที่ดีไม่ใช่เรื่องไกลตัว หากมีระบบที่ยั่งยืนและคนหลายภาคส่วนช่วยกันลงมือทำ

โครงการนี้ดำเนินงานโดย มูลนิธิเจริญโภคภัณฑ์พัฒนาชีวิตชนบท (มูลนิธิซีพี) ร่วมกับ บริษัท เจริญโภคภัณฑ์อาหาร จำกัด (มหาชน) หรือ ซีพีเอฟ โดยมีพันธมิตรสำคัญอย่าง หอการค้าญี่ปุ่น–กรุงเทพฯ (JCC) ที่ร่วมสนับสนุนมาอย่างต่อเนื่องยาวนานถึง 26 ปี ครอบคลุมแล้วกว่า 154 โรงเรียน ใน 42 จังหวัดทั่วประเทศ

ล่าสุด มีการส่งต่อโอกาสด้านโภชนาการให้กับอีก 4 โรงเรียน ได้แก่ 3 โรงเรียนในจังหวัดบึงกาฬ และ 1 โรงเรียนในจังหวัดนครปฐม โดยได้รับเกียรติจาก นายสมหวัง อารีย์เอื้อ รองผู้ว่าราชการจังหวัดบึงกาฬ เป็นประธานในพิธี พร้อมด้วยผู้แทนจากภาครัฐ ภาคการศึกษา มูลนิธิซีพี และหอการค้าญี่ปุ่น–กรุงเทพฯ ร่วมเป็นสักขีพยาน

นายฮิโรชิ คาคิอุจิ รองประธานหอการค้าญี่ปุ่น–กรุงเทพฯ ระบุว่า โครงการนี้ไม่ใช่เพียงการช่วยให้เด็กและเยาวชน มีโภชนาการที่ดีจากการรับประทานไข่ไก่อย่างเพียงพอ ยังเป็นการสานต่อแนวพระราชดำริของสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ที่ทรงให้ความสำคัญกับโภชนาการของเด็กและเยาวชน และเห็นผลลัพธ์เป็นรูปธรรมมาอย่างต่อเนื่อง

ขณะที่มูลนิธิซีพีมองไกลกว่าเรื่องอาหาร นายกฤตยรัฐ ปารมี ผู้ช่วยเลขาธิการมูลนิธิฯ อธิบายว่า โครงการฯ นี้ถูกออกแบบให้เป็น “ห้องเรียนมีชีวิต” เด็ก ๆ ได้เรียนรู้ตั้งแต่การเลี้ยงสัตว์ การวางแผน การทำบัญชี ไปจนถึงการจำหน่ายผลผลิตในรูปแบบ Action Base Learning เรียนรู้นอกห้องเรียน พร้อมสร้างรายได้หมุนเวียนให้โรงเรียน เพื่อนำไปต่อยอดโครงการฯ เพื่อสร้างแหล่งโปรตีนเป็นอาหารกลางวันอย่างยั่งยืน

ด้าน นายวราราชย์ เรืองศรี ผู้เชี่ยวชาญอาวุโส ซีพีเอฟ ระบุว่า โรงเรียนที่เข้าร่วมโครงการฯ จะได้รับการสนับสนุนตั้งแต่โรงเรือนไก่ไข่มาตรฐาน แม่พันธุ์ และอาหารสัตว์ในรุ่นแรกฟรี พร้อมองค์ความรู้จากผู้เชี่ยวชาญ เพื่อให้โรงเรียนสามารถดูแลระบบได้ด้วยตนเองในระยะยาว สามารถผลิตไข่ไก่สดที่มีคุณภาพ เข้าโครงการอาหารกลางวันนักเรียนได้รับประทานไข่ไก่อย่างเพียงพอและสม่ำเสมอ ผลผลิตส่วนที่เหลือจากการบริโภค นำไปจำหน่ายให้กับผู้ปกครองและชุมชน มีรายได้เข้ากองทุนโครงการฯ

ในการเลี้ยงรุ่นถัดๆไป โรงเรียนจะซื้อแม่พันธุ์และอาหารสัตว์ในราคาต้นทุน โดยผู้เชี่ยวชาญของมูลนิธิฯและซีพีเอฟ ยังคงสนับสนุนการเลี้ยงอย่างต่อเนื่อง โครงการฯ นี้ยังเป็นการฝึกทักษะจากการลงมือปฏิบัติจริง ทั้งด้านการเลี้ยงสัตว์ การบริหารจัดการ การทำบัญชี การจำหน่าย และการตลาด

วันนี้ “โครงการซีพีเลี้ยงไก่ไข่เพื่ออาหารกลางวันนักเรียน” ขยายผลครอบคลุมแล้ว 1,018 โรงเรียนทั่วประเทศ สร้างโอกาสด้านโภชนาการและการเรียนรู้ให้เด็กนักเรียนกว่า 229,500 คน และเชื่อมโยงชุมชนกว่า 2,700 แห่ง.

บริษัท เมืองไทยประกันชีวิต จำกัด (มหาชน) รับรางวัลประกาศเกียรติคุณ (Sustainability Disclosure Recognition) ประจำปี 2568  ในพิธีมอบรางวัลการเปิดเผยข้อมูลความยั่งยืนประจำปี 2568 จัดโดยสถาบันไทยพัฒน์ สะท้อนความมุ่งมั่นในการเป็นองค์กรที่เปิดเผยข้อมูลด้านความยั่งยืนอย่างโปร่งใสรอบด้าน มีคุณภาพ และสอดคล้องตามเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน (SDGs)

นายสาระ ล่ำซำ ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร บริษัท เมืองไทยประกันชีวิต จำกัด (มหาชน) กล่าวว่า “เมืองไทยประกันชีวิตให้ความสำคัญกับการเปิดเผยข้อมูลด้านความยั่งยืนอย่างโปร่งใสและตรวจสอบได้มาโดยตลอด เพราะเชื่อว่าเป็นรากฐานสำคัญของความเชื่อมั่นจากผู้มีส่วนได้ส่วนเสียทุกกลุ่ม เรามุ่งมั่นพัฒนาคุณภาพข้อมูลและการสื่อสารความยั่งยืนให้สอดคล้องกับมาตรฐานสากล เพื่อสะท้อนความรับผิดชอบและการบริหารจัดการที่โปร่งใสขององค์กรได้อย่างชัดเจนมากยิ่งขึ้น

รางวัลที่ได้รับในครั้งนี้จึงไม่เพียงเป็นแรงผลักดันให้เรายกระดับการเปิดเผยข้อมูลอย่างต่อเนื่องเท่านั้น     แต่ยังเป็นกำลังใจสำคัญในการเดินหน้าสร้างการเติบโตร่วมกันระหว่างธุรกิจ สังคม และสิ่งแวดล้อม      เพื่อสร้างคุณค่าอย่างยั่งยืนให้กับทุกภาคส่วน”

โดยในพิธีมอบรางวัล มีนายปราโมทย์ ศักดิ์กำจร รองกรรมการผู้จัดการอาวุโส เป็นผู้แทนบริษัทฯ ขึ้นรับรางวัล จากนายวรณัฐ เพียรธรรม ผู้อำนวยการสถาบันไทยพัฒน์  งานจัดขึ้น ณ ห้องออดิทอเรียม ชั้น 5 หอศิลปวัฒนธรรมแห่งกรุงเทพมหานคร

สำหรับรางวัลการเปิดเผยข้อมูลความยั่งยืน ประจำปี 2568 เป็นรางวัลประกาศเกียรติคุณที่มอบให้องค์กรที่มีการเปิดเผยข้อมูลด้านความยั่งยืนอย่างโปร่งใส รอบด้าน มีคุณภาพตามเกณฑ์ที่กำหนด และสอดคล้องตามเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน (SDGs) เป้าหมายที่ 12.6 ที่ส่งเสริมให้องค์กรธุรกิจรายงานข้อมูลด้านความยั่งยืนอย่างโปร่งใส โดยสถาบันไทยพัฒน์ ได้ทำการประเมินสถานะการเปิดเผยข้อมูล และมอบรางวัลการเปิดเผยข้อมูลความยั่งยืน ขององค์กรสมาชิกประชาคมการเปิดเผยข้อมูลความยั่งยืน (Sustainability Disclosure Community: SDC) มีองค์กรสมาชิกจำนวน 185 ราย ซึ่งได้คัดเลือกบริษัทที่ได้รับรางวัล โดยพิจารณาจากข้อมูลความยั่งยืนที่เผยแพร่ต่อสาธารณะ อาทิ รายงานความยั่งยืน รายงานประจำปี เป็นต้น  และใช้เกณฑ์ 3 ด้าน ที่อ้างอิงจาก Ceres-ACCA ประกอบด้วย ด้านความสมบูรณ์ของเนื้อหา (Completeness) น้ำหนักคะแนน 45% ด้านความเชื่อถือได้ของเนื้อหา (Credibility) น้ำหนักคะแนน 35% ด้านการสื่อสารและนำเสนอเนื้อหา (Communication) น้ำหนักคะแนน 20% ตามลำดับ

จากเหตุการณ์อุทกภัยในพื้นที่ภาคใต้ที่สร้างผลกระทบต่อประชาชนอย่างกว้างขวาง บริษัท เจริญโภคภัณฑ์อาหาร จำกัด (มหาชน) หรือซีพีเอฟ ร่วมกับ โรงพยาบาลรามาธิบดี เดินหน้า โครงการ “ทุกการซื้อ คือพลังแห่งการให้” เพื่อร่วมเป็นส่วนหนึ่งในการบรรเทาทุกข์และฟื้นฟูพื้นที่ที่ได้รับผลกระทบ สานต่อภารกิจแห่งการช่วยเหลือสังคม โดยรายได้จากการจำหน่ายผลิตภัณฑ์อาหารภายในงานหลังหักค่าใช้จ่าย จะนำไปสมทบทุนเพื่อช่วยเหลือและฟื้นฟูพื้นที่ภาคใต้ รวมถึงสนับสนุนอุปกรณ์ทางการแพทย์และงานสาธารณสุขในพื้นที่ที่จำเป็นเร่งด่วน

กิจกรรมจัดขึ้นระหว่างวันที่ 23–25 ธันวาคม 2568 เวลา 08.00–18.00 น. ณ โถงชั้น 1 อาคารสมเด็จพระเทพรัตน์ โรงพยาบาลรามาธิบดี ภายในงานได้รับเกียรติจาก ศ.ดร.แพทย์หญิงอติพร อิงค์สาธิต ผู้อำนวยการ รพ.รามาธิบดี และ นายวิรัตน์ ตระการพินิจ รองกรรมการผู้จัดการ ซีพีเอฟ พร้อมจิตอาสา ร่วมกิจกรรมและกล่าวขอบคุณผู้มีจิตศรัทธา

ศ.ดร.แพทย์หญิงอติพร อิงค์สาธิต กล่าวว่า โรงพยาบาลรามาธิบดี กล่าวว่า คณะแพทยศาสตร์ รพ.รามาธิบดีและมูลนิธิรามาธิบดี ตั้งใจทำหน้าที่เป็นสะพานบุญในการส่งต่อกำลังใจไปยังพี่น้องภาคใต้ โดยที่ผ่านมาได้ระดมทรัพยากรและงบประมาณ รวมถึงสนับสนุนอุปกรณ์ทางการแพทย์และเวชภัณฑ์ให้แก่โรงพยาบาลในพื้นที่ที่ได้รับผลกระทบจากอุทกภัย และการร่วมมือกับซีพีเอฟในครั้งนี้ จะช่วยเสริมพลังในการฟื้นฟูผู้ประสบภัย พร้อมเชิญชวนประชาชนร่วมทำบุญผ่านการเลือกซื้อสินค้าที่มีคุณภาพ เพื่อร่วมกันส่งต่อกำลังใจและความหวังให้กับพี่น้องภาคใต้

นายวิรัตน์ ตระการพินิจ กล่าวเสริมว่า ซีพีเอฟเชื่อมั่นในพลังของการแบ่งปัน เราพร้อมเคียงข้างคนไทยทุกวิกฤต และสานต่อภารกิจแห่งผู้ให้ เพื่อช่วยเหลือสังคมอย่างยั่งยืน เพราะพลังแห่งการให้…ไม่เคยสิ้นสุด

ซีพีเอฟ เดินหน้าโครงการ “ทุกการซื้อ คือพลังแห่งการให้” อย่างต่อเนื่อง โดยร่วมกับโรงพยาบาลและหน่วยงานภาครัฐหลายแห่ง เพื่อสนับสนุนการฟื้นฟูจากเหตุเพลิงไหม้ แผ่นดินไหว และน้ำท่วม พร้อมทั้งช่วยซ่อมแซมอาคาร และจัดหาอุปกรณ์ทางการแพทย์ที่จำเป็น เพื่อเสริมศักยภาพด้านสาธารณสุข

ขอเชิญชวนทุกท่านร่วมเป็นส่วนหนึ่งของ “พลังแห่งการให้ไม่สิ้นสุด” ทุกชิ้นที่เลือกซื้อ คือรอยยิ้ม… คือความหวัง… และคือการยืนหยัดเคียงข้างพี่น้องภาคใต้ เราจะผ่านวิกฤตนี้ไปด้วยกัน.

สถานการณ์อุตสาหกรรมการเลี้ยงกุ้งไทยกำลังเผชิญกับคลื่นลมที่โหมกระหน่ำ ซึ่งไม่ใช่เพียงแค่การแข่งขันในตลาดโลก แต่เป็นปัญหาเรื้อรังที่บั่นทอนกำลังการผลิต ข้อมูลจากสมาคมกุ้งไทยตอกย้ำชัดเจนว่าต้นเหตุที่ทำให้เกษตรกรต้องแบกรับภาระต้นทุนที่สูงลิ่วและผลผลิตที่ลดฮวบคือ “โรคระบาดในกุ้ง” ไม่ใช่กระแสความกังวลเรื่อง “เอเลี่ยนสปีชีส์” อย่างที่สังคมบางส่วนกำลังเข้าใจผิด

นางสาวพัชรินทร์ จินดาพรรณ เลขาธิการสมาคมกุ้งไทย ได้ให้ภาพสถานการณ์ไว้อย่างน่าเป็นห่วงว่า ปัญหาโรคกุ้งที่แก้ไม่ตกได้ส่งผลกระทบโดยตรงต่อสายป่านชีวิตเกษตรกร โดยโรคระบาดทำให้ต้นทุนการเลี้ยงกุ้ง เพิ่มขึ้นสูงถึง 20% และเมื่อกุ้งไม่สมบูรณ์หรือตายจากโรค ผลผลิตก็ลดลงอย่างมีนัยสำคัญ ส่งผลให้เกษตรกรไม่สามารถผลิตได้ปริมาณเท่าเดิม ขณะที่ต้องเผชิญกับต้นทุนต่อหน่วยที่สูงขึ้นมหาศาล นี่คือสิ่งที่รัฐบาลต้องตระหนักว่า หากไม่สามารถควบคุมและป้องกันโรคได้อย่างมีประสิทธิภาพ ความอยู่รอดของเกษตรกรไทยที่ถือเป็นรากฐานของห่วงโซ่อุปทานอาหารก็กำลังจะถูกกัดกร่อนไปเรื่อย ๆ

ย้ำชัด! “เอเลี่ยนสปีชีส์” ไม่ใช่ภัยคุกคามสำหรับอุตสาหกรรมกุ้งหลัก

ในช่วงที่ผ่านมาสังคมให้ความสนใจกับเรื่อง “ปลาหมอคางดำ” ในฐานะเอเลี่ยนสปีชีส์ที่กำลังแพร่กระจายในแหล่งน้ำธรรมชาติ จนเกิดความกังวลว่าอาจจะส่งผลกระทบต่อฟาร์มกุ้ง แต่สำหรับเกษตรกรผู้เลี้ยงกุ้งยุคใหม่แล้ว สิ่งนี้เป็นเพียง “ประเด็นที่สร้างความหลงทาง” 

น.ส.พัชรินทร์ ยืนยันหนักแน่นว่า “ปัญหาปลาหมอคางดำไม่มีผลกระทบต่อการเลี้ยงกุ้งในระบบปิด ซึ่งเป็นอุตสาหกรรมกุ้งหลักของประเทศ” นี่คือข้อเท็จจริงสำคัญที่ต้องขีดเส้นใต้ไว้ตัวโต ๆ เพราะอุตสาหกรรมการเลี้ยงกุ้งของไทยได้พัฒนาไปมาก เกษตรกรส่วนใหญ่โดยเฉพาะรายใหญ่และรายกลางได้ปรับเปลี่ยนมาใช้ “ระบบการเลี้ยงแบบพัฒนา (Intensive Farming)” หรือ “กึ่งพัฒนา (Semi-Intensive Farming)” ซึ่งมีลักษณะเป็น “ระบบปิด” หรือมีการควบคุมน้ำเข้า-ออกที่เข้มงวด

การเลี้ยงกุ้งในระบบปิดนี้พิสูจน์แล้วว่า เป็นทั้งเกราะป้องกันและโอกาสสำคัญในการยกระดับอาชีพเกษตร เนื่องจากสามารถป้องกันสัตว์ต่างถิ่นแปลกปลอม (Biosecurity)  เพราะระบบปิดมีการติดตั้งตาข่ายหรือระบบการกรองน้ำที่เข้มงวด ทำให้สัตว์น้ำแปลกปลอม เช่น ปลาหมอคางดำ หรือสัตว์อื่น ๆ  ไม่สามารถเล็ดลอดเข้าไปในบ่อเลี้ยงได้ ต่างจากการเลี้ยงแบบดั้งเดิมที่พึ่งพาน้ำในแหล่งธรรมชาติโดยตรง  นอกจากนี้ระบบปิดยังช่วยให้เกษตรกรสามารถควบคุมปัจจัยสำคัญในการเลี้ยงได้ เช่นความเค็มหรืออุณหภูมิน้ำ เมื่อสามารถลดความเสี่ยงจากศัตรูภายนอกและควบคุมสภาพแวดล้อมได้ดี อัตราการรอด (Survival Rate) ของกุ้งก็จะสูงขึ้น ทำให้ได้ผลผลิตต่อพื้นที่ที่แน่นอนและสูงกว่าการเลี้ยงแบบเปิดอย่างมาก

สำหรับเกษตรกรที่ยังคงใช้ระบบการเลี้ยงแบบดั้งเดิมและต้องพึ่งพาน้ำจากธรรมชาติโดยตรง นี่คือโอกาสสำคัญที่จะต้องพิจารณา “การเปลี่ยนผ่านสู่ระบบกึ่งพัฒนา” โดยเริ่มจากการลงทุนในสิ่งที่สามารถทำได้ทันที เช่น การจัดทำบ่อพักน้ำ (Reservoir) หรือ การติดตั้งระบบกรองน้ำเบื้องต้น ก่อนปล่อยเข้าบ่อเลี้ยง ซึ่งเป็นการลงทุนที่ไม่สูงนัก แต่สามารถเพิ่มความปลอดภัยทางชีวภาพ (Biosecurity) ได้อย่างมหาศาล โดยเฉพาะการป้องกันสัตว์แปลกปลอม ซึ่งจะนำไปสู่การลดความเสี่ยงและสร้างผลผลิตที่สม่ำเสมอ เป็นหนทางสู่ความสำเร็จที่ยั่งยืนในอาชีพเกษตรกรรม

การหลงไปกับประเด็นเรื่องเอเลี่ยนสปีชีส์ในบริบทของอุตสาหกรรมกุ้ง อาจทำให้ภาครัฐและสังคมละเลยภัยร้ายตัวจริง นั่นคือ ปัญหาโรคกุ้ง ที่ต้องการการสนับสนุนงานวิจัยและมาตรการควบคุมโรคอย่างมีประสิทธิภาพ เกษตรกรได้ส่งเสียงเรียกร้องแล้วว่า ที่ผ่านมาการแก้ไขยังไม่เป็นรูปธรรมเพียงพอ ดังนั้น หัวใจสำคัญและเร่งด่วนที่สุดที่ภาครัฐควรทุ่มเททรัพยากรเข้าจัดการคือ 1.) สนับสนุนงานวิจัยและพัฒนาวัคซีน/สารชีวภาพ เพื่อต่อต้านโรคกุ้งชนิดต่าง ๆ 2.) สร้างเครือข่ายเฝ้าระวังโรคกุ้ง ที่ครอบคลุมและรวดเร็ว 3.) สนับสนุนสินเชื่อและองค์ความรู้ เพื่อให้เกษตรกรรายย่อยปรับเปลี่ยนไปสู่ระบบการเลี้ยงแบบพัฒนาหรือกึ่งพัฒนา ซึ่งเป็นหนทางเดียวที่จะช่วยลดต้นทุนและป้องกันภัยคุกคามจากสัตว์แปลกปลอมได้อย่างยั่งยืน

การอยู่รอดของอุตสาหกรรมกุ้งไทยไม่ได้ขึ้นอยู่กับการตื่นตระหนกกับเอเลี่ยนสปีชีส์ที่ไม่กระทบต่อระบบปิด แต่ขึ้นอยู่กับการแก้ปัญหาที่ต้นตอ นั่นคือโรคระบาด และการผลักดันให้เกษตรกรทุกคนก้าวเข้าสู่ “การเลี้ยงแบบพัฒนา” เพื่อสร้างภูมิคุ้มกันและความยั่งยืนให้กับอาชีพเกษตรกรอย่างแท้จริง